Soms dan is het net alsof je in een soort surrealistische wereld glijdt die de hele tijd wel parallel loopt aan de echte, maar
heel af en toe dus naar voren floept. Zo ook gisteravond.
Tussen alle lege bierflesjes, geouwehoer over voetbal en lompe grappen zaten mijn drie vrienden gisteravond opeens enorm
enthousiast hun wallen onder de ogen weg te werken met mijn nieuwe crêmepje...met z'n allen voor de spiegel kijken of het werkte.
En ik knipperde nog eens met mijn ogen en ze zaten weer op de bank gelukkig.
(Maar het werkte wel!)