|
|
|
|
oma
Ik had de stille hoop dat november geruisloos voorbij zou gaan en misschien doet het dat ook wel..geruisloos van
november naar december, van bestaan naar niet meer bestaan en misschien is het wel goed zo, maar het is ook zo bizar..
Nu is alles weg van vroeger, hutten bouwen in het bos, de kippen angstig voeren, reuzekonijnen aaien, aardbeien, belzen en
bloemen plukken, dingen ontdekken op de donkere zolder, gekookte worst eten en lezen uit de bijbel en 's avonds heel strak
ingestopt worden in het oude bed van mijn mama.
Alles is nu weg, van praten over opa en de paardjes aan de overkant naar herinnering, geruisloos overgegaan vanmiddag.
Alsof het niet waar is, alsof ze er nog wel is..
Dag oma, ik hoop dat je nu weer terug bij opa bent..
