|
|
|
|
over beleggen en de ontdekking van vrienden
Ik heb in het geheel geen verstand van beleggen. Dat is gewoon omdat ik het nog nooit heb gedaan wellicht en met een beetje
moeite zou ik me het best eigen kunnen maken. Beleggen moet niet zo heel moeilijk zijn, lijkt me, er zullen vast cursussen zijn of
misschien dat ik op internet het een of het ander zou kunnen uitzoeken?
Maar dan kost me dat wel veel tijd en als het cursussen betreft...geld en dat wil je niet, denk ik, met beleggen, dat het teveel
geld gaat kosten, want je wil dat dan toch juist beleggen. Dilemma's, dilemma's alom...zucht, vertwijfelde blikken naar het plafond
slaan enzo...die situatie..
Gelukkig heb ik vrienden. Ik wist niet dat ik ze had, maar ze kennen me allemaal. En die vrienden die weten wel wat van beleggen en
die geven me al een paar weken lang zo'n vijf adviezen per dag. Ze mailen me, die vrienden. Ze zeggen dan heel aardig: Hi Monique! (let
op het uitroepteken! Dat geeft wat weer van de blijdschap waarmee ze me mailen) en vervolgens dan dat advies. Zo krijg ik mail van
bijvoorbeeld mijn vriend Herbert, mijn vriendin Paulette, vriend Philip, Cole, Bonilla, Bourgeois, Ronald, Potter, Joshua en Kenneth. Het is echt
echt echt hartverwarmend....
ooooooh jaaaaaa
...zucht...in de zomer is het liedje zo zwaar toepasselijk met de zinderende hitte die de lucht doet trillen en nu, met die
stortbuien een half jaar later, is het liedje nog steeds zo zwaar toepasselijk dat ik er alleen maar van kan zuchten.
La femme d'argent van Air is gewoon het mooiste nummer allerrrrtijden! Het is verdorie alweer uit 1998...en nog steeds mooi!!
Dat iedereen het even weet! (en nu niet te lang gaan nadenken, want dan blijken er opeens veel meer mooiste nummers allertijden te bestaan
..sssht!)
fotowgwafewen
Gisteren in café Camelot stonden twee singer-songwriters uit Nijmegen (Werner vd Vreede en Johnny Comes In) en sinds lang ben ik weer wezen fotograferen voor 3voor12 lokaal.. Maar het is wel raar en helemaal niet zo leuk eigenlijk om als (bijna) enige bezoeker meteen dan zo'n camera in het gezicht van die gasten te douwen...en toch moet het...nou goed dan.
lieve mensen
Afgelopen weekend waren mijn moeder en de meeste van mijn tantes hier in Nijmegen. Halverwege de dag ben ik aangesloten en hebben we een
hele leuke middag en avond gehad! Ik kreeg rozen (dankzij opdringerige PvdA-mannetjes natuurlijk, maar dat mag de pret niet drukken) en een leuk
cadeautje (en ook nog een heel lekker ruikend cadeautje, dat had ik nog niet verteld, ma, maar dat proefmonstertje is echt heeeeel erg
lekker!!). Gisteren vond ik op de trap een envelop. Met kaartje. Met daarop een muts ;) Dat ze het zo gezellig hadden gehad.. leuk!!!
Gisteravond werd ik gebeld door W. Of ie even een cadeautje kon langsbrengen van mijn ex-schoonma voor mij. Vers uit Marokko. Het is een heel
mooi sieraad en het hangt nu bij mij aan de muur. Ik ben er echt heel erg blij mee!!
Wat bestaan er toch veel lieve mensen om me heen!
pffff
Halloow heej, kan Windows even stoppen met het hebben van een eigen mening op mijn computer?? Omdat ie vindt dat er eventueel
misschien iets mogelijk onveiligs is aan het bestand dat ik doorgestuurd krijg, heeft ie voor het gemak (mijn gemak, jawel) er
maar een blockje opgegooid... hè, dat ik er geen last van zal krijgen...nah, aardig toch!
Naast dit vriendelijke gebaar strooit ie ook nog eens met adviezen over hoe ik mijn computer beter kan beveiligen...het moet niet
gekker worden! Vooral ook omdat ik zo zekerste weten weet dat het bestandje niet gevirusd is! Hij moet maar oppassen, want anders ga ik heel erg goed bedoeld die software maar eens vervangen voor Linux! Dat ie
het effe weet!
Bevindingen
Vandaag was een dag van bevindingen met het blote oog.
Bevinding 1
Uitgaand Nijmegen heeft mijn fietsenstandaard verder met rust gelaten. In eerste instantie vond ik dat schappelijk van ze, maar
vandaag bemerkte ik dat het leed al was geleden: de standaard roest op de plek van de knik. Het is -schat ik in- een kwestie van
dagen voordat ie kassiewijle zal zijn. We maken het testament op nu het nog kan, zoeken muziek uit voor de teraardebestelling (iets met
disco, is eens wat anders) en beginnen alvast aan de memoires. Uiteraard is ie ook gewoon aan het genieten...alles eruit halen
wat er nog in zit. Ook al is dat niet veel...
Bevinding 2
Mijn voorwiel heeft een nieuwe hobby. Ik vind dat zelf nogal voorbarig, omdat de vorige hobby (ronddraaien) nog niet echt helemaal
uitgewerkt was. Dat kon nog veel beter, veel verfijnder allemaal. Je zult het mij niet horen zeggen, ik bedoel je moet doen wat je wil
doen en zeker niet dat doen wat je niet wilt doen, maar ik denk het dus wel! Daarbij vind ik hoelahoepen als hobby voor een voorwiel
ook redelijk (en daarmee druk ik me nog voorzichtig uit) genant. En vooral onpraktisch, maar dat is dan eigenlijk bevinding 2b.
Bevinding 2b
Het hoelahoepen van mijn voorwiel is niet praktisch.
Bevinding 3
Bij het UWV hebben ze geen kopieerapparaten voor mij of welke andere bezoeker. Geen openbare loop-maar-binnen-en-ga-een-lekker-potje-
kopieren-kopieerapparaten dus. Wat vreemd is, want de CWI vond dat het UWV die wel had. En mijn vorige werkplek, waar ik ook niet
mocht kopieren, vond dat ook. Maar de UWV vond van niet, en ze vonden -daarbij- de CWI stom. En ze zeiden meteen ook nog erbij wat
ze nog meer stom vonden aan het CWI en dat was best veel, maar daar heb ik stiekem niet naar geluisterd.
Bevinding 4
De HEMA heeft een hele rare manier van het spellen van Engelse woorden. Eh, nou ja, van het spellen van één Engels woord,
want van de rest weet ik het niet, want dat was allemaal in het Nederlands. Ze verkopen er namelijk vocking leverworst. Nu heb ik
dat woord wel vaker op rare manieren geschreven zien worden, heel hip enzo, zoals fakking, fokking of gewoon fucking, maar dit is
weer wat nieuws. Best creatief eigenlijk van de HEMA. Ik heb die worst overigens maar niet gekocht...hij was groen met zwarte puntjes. Bah.
zelfportret 3
zelfportret 2
zelfportret 1
Winter
Vanochtend hoorde ik op de radio dat we alweer halverwege de herfst zaten. Halverwege!! Dat doen we hier in Nederland voor
een keertje klimaatsgewijs best goed dan. Van vorig jaar kan ik me herinneren dat we zo eind november al een dik pak sneeuw hadden (nou ja
ik kan me vooral die natte sokken en schoenen herinneren, omdat ik er per dag zo'n 4 keer door moest) en eind november, dat is het al
bijna (of ben ik nu te optimistisch).
Goed, goed, sinds twee dagen heb ik de verwarming aan binnen, maar dat is eerlijk gezegd helemaal niet nodig (ik zit nu eenmaal graag
in een hemdje) en buiten heb ik een das om (ook eigenlijk niet echt nodig, maar mijn jas heeft maar één knoop), maar aan de
andere kant, aan de andere kant, vorige week was het nog 24 graden! Kort genomen is het nog maar net herfst en tòch zijn we
al halverwege!
Ja, ok en ik had dat ook best kunnen weten, want er was alweer Sinterklaasnieuws op TV en daar had ik ook al een dikke minuut met
open mond naar zitten kijken en ergens was tot mijn onderbewustzijn ook wel doorgedrongen dat de kerstversiering alweer in Nijmegen boven
de koopgoot hing..maar toch..
Die winter, mensen, die gaat er gewoon niet komen dit jaar! Kan iemand dat even tegen de vogels zeggen, dat scheelt namelijk een heleboel
inpakken, wachten op late vogels die ook mee moeten in de V, dat hele teringeind vliegen, daar weer wennen en schelden op de steeds
slechter wordende vakantieaccomodatie ("en volgend jaar vliegen we gewoon ergens anders heen, want dit! nooit! meer!") en dat hele eind
ook nog weer eens terugvliegen...
Of zijn ze al weg...de vogels...heb ik dat gemist dan?
vrijdagmiddag
De winter is in aantocht, de kou trekt aan, het is even weer wennen. De wind giert de bladeren door de stad, rond de benen
van meisjes. Handschoenen, muf ruikend nog, dikke dassen, dikke jassen er kan geen lachje meer vanaf. Zwijgend winkelpubliek, de schouders
stijf opgetrokken, de herfst trotserend.
En alsof dit alles niet bestond, slenteren een oude vrouw en man -beide de haren lang en wit- in leren motorpak door de stad, van
een ijsje genietend op vrijdagmiddag.
Assimileren
Het waaide hard, ik had herfstbladeren gezocht en ik had geen zin om te koken. Ik loop de snackbar binnen, bestel een kaassouflé
en de verkoper (hij komt uit..ja, zeg het maar. Ik ben niet zo goed in gokken, maar ik zou zweren Turkije) begint een praatje over het weer. Je nóg Nederlandsiger gedragen kan dus niet.
Dat het zo hard waait en dat ik herfstbladeren bij me heb. Hij vindt ze mooi (ik ook). Hij moet soms even zoeken naar Nederlandse
woorden, maar die zijn dan vervolgens prima te verstaan. Er komt een best classy vrouw binnen die graag een kroketje en patatje wil (in een zakje gaarne).
Nu ben ik uiteraaaaard heel ruimdenkend en geduldig en tolerant *kuch* maar het inburgeren in Nederland lijkt me soms verdomd lastig. Vooral
wanneer je prima Nederlands praat, maar de ander na elke zin van jou opeens helemaal niet zo classy antwoordt met "whuh?"
en vervolgens als je vraagt of ze een grote friet of een kleine wil, ze antwoordt: "een gewone"...
Ik zou een driemaal supersize grote friet inpakken en zeggen dat dat heul gewoon is. Waar jij vandaan komt.
ik wil niet veul zeggen
Maar ik heb net met gevaar voor eigen leven het dakterras EN de wind getrotseerd om de boel daar weer een beeeetje op orde te krijgen.
En dat was niet leuk. De wind waait hier zo hard dat ie een zware tuinstoel een paar meter heeft verschoven en ik een afdakje die met negen
dakpannen op de grond gehouden werd totaal weg heeft geblazen. De dakpannen lagen er naast. Mooie boel. En ik hoor nu alweer een hoop gedonder
buiten en (oh ja) ik hoor het dak kraken. Wa is dit...storm ofzo?
Opeens is die zomer weg...gewoon weg!
