"Kom kijken! Kom mee!"
En toen sneeuwde het opeens, de eerste sneeuw. Stille stemmen buiten de Wintertuin, gedempt door de sneeuw, eventjes weer terug naar dat gevoel dat je met
al dat moois dikke sneeuwpoppen gaat maken, hele grote zeker weten! De kou die opeens niet zo koud meer is, glinsterende oogjes om je
heen en volwassen mensen die met z'n allen zonder jas aan buiten staan, genieten.
Op de fiets, het stuur en zadel waren al ondergesneeuwd, zachtjes wegrijden, voorzichtig, omhoog kijkend. De stilte in.
Vanavond was het een wintertuinavond in Doornroosje. Het gedicht van Gerard Reve "Alleen" werd door meerdere artiesten ten gehore gebracht op hun eigen manier. Op het laatst konden we het allemaal meedreunen. Hadden we vroeger maar zo'n Nederlandse les gehad..

Zo, we hebben het voor elkaar.
Iedereen doet al het hele jaar zijn uiterste best. We hebben dit jaar zelfs uitgeroepen tot feestjaar, het hele jaar door hangen er
vlaggetjes om de mensen naar Nijmegen te krijgen. Het is hier namelijk verdomd leuk. Nijmegen, daar gebeurt het!
We zijn al jaren
in gevecht met Maastricht om de titel 'oudste stad van Nederland' en hoewel iedereen weet dat Maastricht hiervoor cum laude
geslaagd is, houden wij onze poot stijf. Wij geven die troefkaart niet zomaar uit handen, Nijmegen is het namelijk he-le-maal.
En we hebben ons in heel wat bochten moeten manoevreren om dit aan Nederland duidelijk te maken. We lieten Beatrix komen dit jaar,
kijk als Bea komt, dan moet het hier wel dolle pret zijn, nietwaar?
We lieten wat oude schilderijtjes opdraven, nog gemaakt ooit door
een paar broers die ooit ergens eens in Nijmegen hadden gewoond en zogenaamd wereldberoemd waren, maar waar nog nooit iemand van had gehoord.
Maar hé, het waren kekke schilderijtjes en die broers hadden mooi wel in Nijmegen gewoond, als dat de mensheid niet kon overhalen
om hierheen te komen!
We lieten Wouter van Eck gewoon zo af en toe eens iets geks doen. Hij mocht zelf bedenken wat, zodat succes gegarandeerd was. Dus zei hij
iets over SUV's en Rita Verdonck en de busjes van RTL 7, SBS 6 en de Lokale Omroep Appelscha waren niet meer weg te slaan uit Nijmegen.
Kat in het bakje!
We hielden niet alleen de Zomerfeesten tijdens de Nijmeegse Vierdaagse -altijd garant voor veel bezoekers uit heel de wereld- nee, we
lieten die ook nog eens heerlijk uit de hand lopen! Joepie! Weer een punt voor Nijmegen! Het hele plan liep op rolletjes, Nijmegen daar
gebeurt het, daar moet je heen!
Maar wie had ooit kunnen bevroeden dat Nijmegen nog eens hèt onderwerp van gesprek zou worden in heel Nederland en ver daarbuiten
door één incident dat terloops deze week plaatsvond, een onderwerp dat zelfs 'de mus van Domino Day' van de
nummer één plek zou vegen.
De activist Sévèke werd afgelopen woensdagavond met twee kogels bruut van zijn leven beroofd
in hartje Nijmegen onder het toeziend oog van vele bewoners. De politie speelt hangende het onderzoek voor stommetje en in heel Nederland
gonzen de woorden 'politieke moord'.
Mensen, mede-Nijmegenaren, we hebben het eindelijk voor elkaar: Nijmegen staat op de kaart!
Zullen we dan nu weer met z'n allen gewoon weer braaf het leuke kleine dorpje uithangen waar nooit, maar dan ook nooit iets gebeurt?????
Het wordt steeds gekker tegenwoordig met tradities. Al weken hangt hier in Nijmegen de kerstversiering boven de straten. Vorige
week zaterdag was het stralend weer, in hemdje liep ik onder de groene bogen door, die afstaken tegen de fel blauwe lucht. Het moet
niet gekker worden.
Twee weken geleden schrok ik me wild van twee kinderen die, in zwart pakje met Scream-maskertje, uit het donker
gerend kwamen. Ik viel bijna van m'n fiets, toen ik bedacht dat het Halloween was. Dat hadden wij vroeger niet hoor! Het moet niet gekker
worden.
Gisteren was het St. Maarten. Ik weet bij God niet wat dat inhoudt, maar het zal wel niets met God te maken hebben, wel iets met
lampionnetjes en langs de deuren gaan. Vriendin L. woont in Oost en daar wonen de hippe ouders en zij had ze op de stoep staan.
Hoewel het waarschijnlijk meewerkt aan het bijbrengen van sociale vaardigheden van kleine
kindertjes, moet het gewoon niet gekker worden!
Gisteravond laat, de St. Maarten-kindertjes lagen al op één oor, werd de kerstversiering versterkt met lampjes en nog meer groen. Het
was de elfde van de elfde, maar mensen, het moet echt niet nog gekker worden hoor!
Vroeger was Kerstfeest een christelijk feest met hier en daar een heidense kerstboom en dito kerststukje, maar wij waren al blij
dat we eindelijk alle kaarsen in huis konden opfikken. Maar nu liggen de winkels al eind oktober vol met kerstcadeautjes met daarnaast
een geldbeluste vriendelijk glimlachende kerstman. De kerstman! Die kenden wij vroeger niet hoor! Het wordt steeds gekker!
Vanochtend werd ik ruw uit mijn slaap gewekt..vanuit de verte hoorde ik de opgewekte kinderstemmetjes, een fanfare. Ze kwamen steeds
dichterbij en langzaam begon ik de melodie van het liedje te herkennen: "Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje alweer aan!"
Het enige dat ik kon denken was: Thank God! Sinterklaas is weer in het land, kan hij mooi al die neppers aanpakken. Enkeltje Spanje lijkt
me een gepaste aanpak in deze ;)
Het is alweer mid-november, mensen, de tijd gaat me even te snel.
Een paar maanden geleden zat ik soms midden in de drukte voor me uit te staren. Even dagdromen over die heerlijke rustige tijd die
eraan zat te komen. Ik zag het al helemaal voor me: elke avond heerlijk bankhangen, filmpje kijken zonder me ook maar ergens over
te bekommeren. Gewoon je dagen draaien op het werk en dan thuis alleen maar niksen...niets doen, het heerlijke niento! Daar tekende
ik voor!
Tijdens mijn studie moest ik parttime werken om m'n collegegeld, de huur, eten, nou ja alles dus te kunnen betalen. Een gemiddelde dag
bracht ik 's ochtends door tijdens werkcolleges, 's middags snel door naar m'n werk om dan 's avond na het eten meteen nog een paar uur
te studeren, aangezien mijn mede-studenten die stof al hadden voorgeschoteld gekregen tijdens hoorcolleges die ik 's middags gemist had.
Na het studeren ging ik vaak nog even een biertje drinken met mijn huisgenoten of vrienden in het Haantje en heel soms nog eventjes door
naar Extase of ander danstentje, maar meestal toch weer vroeg naar huis.
Tijdens mijn stage moest ik stoppen met werken, maar
werkte ik gewoon af en toe nog vrije middagen als invaller en verder moest ik 's avonds vaak aan mijn scriptie. Toen mijn stage gestopt
was, zat ik tegen een enorme deadline aan te kijken, scriptiegewijs, en stond mijn hoofd altijd in denk-stand. Ik pakte alle gelegenheden
aan om even op terrasjes te zitten, er even tussenuit te kunnen. Maar altijd dacht ik: straks joh, dan ga ik me toch even genieten
van vrije tijd! Zo, vrije tijd zal eens raar opkijken, d'r heeft straks nog nooit iemand zo van hem (of haar, dat weet ik zo net nog niet)
genoten!
We zijn nu een paar maanden verder en in mijn enthousiasme heb ik nu zoveel activiteiten die ik in mijn vrije tijd doe, dat het hele
begrip 'vrije tijd' akelig relatief is geworden. De sociale activiteiten zijn ook toegenomen, iedereen viert wel feestjes of verjaardagen
tijdens de herfst- en wintermaanden. Ontzettend leuk natuurlijk, maar soms dan kijk ik echt uit naar een avondje bankhangen, filmpje kijken
zonder me ook maar ergens over te bekommeren. Weg van de taekwondo, weg van het websites maken, weg van het stukjes schrijven op NijmegenCentraal
of naar een vergadering daarvoor, weg van het fotograferen voor 3voor12lokaal, weg van alle feestjes en vrienden en vriendinnen
En vandaag heb ik uitgeroepen tot 'Ultieme Hangdag' en TOCH zit ik hier weer een stukje te tikken en ga ik vanavond de stad in...misschien
moet 'Ultieme Hangdag' maar even verplaatst worden naar morgen, want ik zie hier opeens nog meer dingen liggen die gedaan moeten worden ;)