Op de vijfde rookloze dag het bos in/ de hei op met pa, ma en vriend en dit gebeurt er als je je camera afgeeft. Monique in het bos.

Vroeger was ik wat zwaar op de hand als kind. Ik las veel en wist daardoor meer dan me lief was. Ik richtte clubjes op en de opbrengst ging naar het Wereld Natuur Fonds
(och die arme dieren!), ik smeerde half het dorp een zelfgemaakte krant aan en de opbrengst ging naar het Rode Kruis (och die arme menschen!)
Ik leunde zwaar op de bijbel, want God die verlost ons van al het kwade. Je zegde 's ochtends op school een gebed da'je d'r was en 's middags een dankwoord
da'je 't gehaald had en 's avonds weer een dankwoord aan God voor het eten en dat was dat. En het liefst 's nachts voor het slapen nog een gebed. Met de kinderbijbel.
Niet te moeilijke taal alstublieft.
Maar dat geloof begon zo rond m'n tiende levensjaar te rammelen. Want Sinterklaas die bestond ook al niet en hoe in Godesnaam kon de Here Jezus dan op z'n wolkje
tegelijkertijd mij én de kindertjes in Nieuw Zeeland in de gaten houden..als de aarde rond was??? Nou???
Daar had niemand antwoord op en aldus verloor ik het geloof en borg ik de kinderbijbel op.
Wat overgebleven is, is de hoop dat er voor iedereen iets goeds is en daar heeft het geloof niets meer mee van doen. Het geloof staat voor mij voor vreemde regeltjes van praten
naar iemand die je niet ziet, die wellicht niet bestaat, van geld voor gebouwen waarin je die regeltjes kunt uitoefenen, voor geld om waterputten te bouwen
in Den Vreemde en en passant die mensen daar overtuigen dat God bestaat zodat ook zij die regeltjes gaan uitoefenen. Maar het geloof staat voor mij NIET voor het liefhebben
van de medemens.
En ik weet zeker dat dat in de bijbel staat. Zeker weten. Ik heb de bijbel elk jaar gedurende meerdere jaren voorgelezen gekregen en het staat erin. Heb uw medemens
lief. Het staat erin en toch heeft het geloof daar niets mee van doen... je ziet het nergens echt meer terug.
Vanavond was er op TV een documentaire over een priester die in Amerika meerdere meisjes en jongens misbruikt heeft terwijl invloedrijke mensen binnen
de kerk daarvan op de hoogte waren, maar de kinderen niet hielpen. Er werd gezegd dat er al 100.000 aanmeldingen waren van misbruik door priesters in heel Amerika en dat onderzoek
uitwijst dat slechts 20% van de misbruikte kinderen aangifte doet. Het zou dus moeten gaan om zo'n 500.000 misbruikte kinderen in Amerika alleen al. Er werd gezegd dat zelfs de huidige paus in zijn vorige baan misbruik onder het kleed schoof.
In de reportage rouwden de ouders en hun misbruikte kinderen om het verlies van vertrouwen,
om het verlies van geloof en om het verlies van alles wat je als kind nodig hebt om kind te zijn...
En laat ik het maar op het feit gooien dat ik wat extra gevoelig ben, nu ik vandaag gestopt ben met roken, laat ik het op de drie glazen wijn gooien die ik
dronk omdat het toch vakantie is, maar ik heb ook flink zitten huilen hier op de bank en heb gedacht: alleen dát misbruik alleen al, is het meest
geldige bewijs dat God of Jezus niet bestaat.
En misschien is dat wel heel heel erg...want als iemand hier wèl een antwoord op heeft, dan betekent dat, dat zélfs een God ons niet kan verlossen
van het kwaad..