|
|
|
|
¡hola! ¿Qué tal?
Spaanse les, unidad uno, middelbare school all over again, maar -ok- wel erg cool! Met z'n allen onwennig struikelen over de
uitspraak (hoe fijn dat die enorm verschilt van het Italiaans..aargh!) en nog onwenniger Spaans spreken in de groep met veel lachjes, kuchjes en vraagtekens achter elk gemompeld woord. Maar
ook dat is zeer ok en wie weet, over een week of 12 spreek ik vloeiend (lach kuch) Español :) (drie maal raden wie er
in ons werkboek staat: onze grote amigo Che Guevara! Hoera voor dat!)
En nu ga ik loungen, want het is nog twee uur lang mijn verjaardag en daar moet op gedronken worden hihahoooo
che..que?
Normaal houd ik me verre van politiek, omdat ik er nu eenmaal andere ideeën op nahoud dan the next girl.
Waarover later niets meer :)
Maar vandaag las ik zo'n gratis krantje in de trein en daar stond een stuk in over Che Guevara en dat was boeiend. Ik verbaas me er al
langere tijd over namelijk, over het fenomeen dat zich rondom hem heeft ontwikkeld.
Che is uitgeroepen tot icoon van vrijheid en vechten voor je idealen. Op de één of andere manier is hij vooral op posters
in studentenhuizen te vinden (en ik denk dat Che zich in zijn graf zou omdraaien, mocht hij daar ooit achterkomen, aangezien
studenten wel een minderheid zijn, maar met hun kapitalistische manier van geld over de balk smijten aan drank, staan ze op enorme afstand van alles
waar Che voor stond).
Ok, anyway, het gaat er ook niet om waar hij hangt, het gaat mij erom dat hij er überhaupt hangt! Ik zie ook geen posters van
Castro hangen, want dat zou niet kies zijn, dat weet iedereen! En toch staart Che vanuit alle ranzige studentenkeukens en vanaf
alle t-shirtjes heldhaftig en vastberaden de verte in. Maar weten mensen eigenlijk wel wat die gast allemaal geflikt heeft?
Hij vocht eind jaren 50 en in de jaren 60 zij aan zij met Castro tegen het kapitalistische Amerika en stond voor de verlossing
van de macht van de VS. Hij vocht voor het volk, maar samen met Castro heeft hij
de Cubaanse economie naar de kloten geholpen door het rijke Amerika buiten te sluiten, zonder een goed alternatief te bieden en
het daarmee voor het volk niet echt makkelijk te maken (om het maar even eufemistisch uit te drukken).
Guevara heeft opdracht gegeven tot het
executeren van onschuldige mensen die arm waren - boeren, arbeiders - die de relatie met Amerika wel wilden, omdat ze graag iets meer wilden dan elke dag maispap en een hongerloon,
en hij is mede schuldig geweest aan het ombrengen van vele Cubanen die tijdens de dictatuur voor Castro een machtige positie innamen (en
dan heb ik het gewoon over politiemannen, niet eens over ministers).
Che Guevara had bloed aan zijn handen en daar was hij trots op, hij moordde vanuit een ideaal waar misschien wel wat voor te zeggen is.
Maar het doel heiligt nu eenmaal niet altijd de middelen! Want in dat geval zouden we ook prima posters van Hitler kunnen ophangen,
omdat hij met hart en ziel de Duitse economie probeerde te redden na de eerste wereldoorlog.
Dus haal die poster maar snel van de muur en ga je schamen voor je gebrekkige kennis van
de wereldgeschiedenis!
links Castro en rechts Guevara in 1959
Merry Pierce
Binnenkort staan ze in Paradiso, maar gisteravond in Merleyn voor de presentatie van hun nieuwe CD "The Warm
Aquarium": Merry Pierce. Ik was erbij als vriendin van de vriendin
van de drummer (via via via via) en - vooruit als ik er toch was - als fotograaf voor
3voor12/Arnhem-Nijmegen.
De muziek was echt goed, de liedjes bleven hangen en er was een betoverend gastoptreden van Anneke van Giersbergen;
ik ga die plaat zeker kopen! En hoewel ik had gezworen om nooit meer bandjes
in Merleyn te fotograferen, viel het licht gisteren niet eens ontzettend tegen (alleen maar tegen).
Hier zet ik ze in zwart-wit, maar op 3voor12 komen ze in kleur waarschijnlijk.
de jeugd van tegenwoordig
Treinreis. Tegenover me zitten twee iele meiskes van een jaar of 19. Met zwaar
(zwaaaaaar) Brabants accent.
Ik denk wel eens dat ik graag weer 20 zou willen zijn, maar mijn god! na vandaag ben ik daar voorgoed van genezen.
De Jonge Huppelkutjes praten non-stop over pizza. Die ze niet eten by the way. God mag weten waarom, maar ze zijn aan het
Sonja Bakkeren (iewk) en ze hebben gigantische honger. Opeens dan, hè, zo uit het niets een berehonger. Jong Huppelkutje I
heeft een liga bij zich en die "is maahr zeuventigh calorieën pehr biscuit, dus heel ergh Sonja-proof". Oef, gelukkig maar, want ik maakte
me al waanzinnige zorgen vanaf de andere kant van de bank. Ik bedoel, straks waren ze niet Sonja-proof en kwam Sonja door de wand van de trein gestormd om met een ferme NEE de ligaatjes uit de handen van de hongerbuikjes te trekken.
Jong Huppelkutje II heeft vanochtend "eh, even nadenken" 757 calorieën verbrand, tien minuten gespinned en ook nog een paar
andere fitte dingen gedaan. En ze heeft zin in pizza met tonijn. En als ze wel eens zo'n dag heeft dat ze een hele pizza eet dan is
haar buik dus echt meteen niet meer plat he! En hahahihihaha wat was dat erg dat ze gisteren een halve fles champagne hadden opgedronken
samen, maar dat was niet de bedoeling, maar het gebeurde toch en eigenlijk was het best leuk.
Jong Huppelkutje I vindt dat ze meer sportieve dingen moet gaan doen en Jong Huppelkutje II zegt dat "Thom wil meh mij op salsadansen".
"Ben je eighenluk vehrliefd op hem?"
"Djiesus nee!" Harde schelle lach (veel te schel voor twee van die brabandertjes bedenk ik me nu). Arme arme Thom.
Zjehffrie, daar moest ze de hele dag aan denken en daar liep ze de hele tijd achteraan, maar die wilde hààr dan niet meer
en nu gaat ze eghnie met Thom op salsa. Ze houdt bewust afstand binnen de verkering. Uhuh. Stel je voor dat je op je 20e nog onbezorgd van de ene
relatie in de andere mag storten zonder na te denken over later. Da's echt zó iets voor 16-jarigen.
Thank gooooood rijden we ondertussen de Waalbrug over, bijna een eind aan dit gezwam, de pizza van de Pizzahut kunnen ze
bijna voor zich zien en de snackbarpizza is echt heul vies. (Snackbarpizza???) De Jonge Huppelkutjes zijn blij dat ze nu het
tweede studiejaar ingaan, want dat kost zoveel minder stress enzoh. En ze hebben ècht lekker gewinkeld, op dat ene gezeur van
het Jonge Huppelkutje II na dan vindt ze, en ach, het viel ook wel mee hoor. En ze moeten nog sms'en met Marthe en ze willen zo
graag een pizza met tonijn en damn wat leek de treinreis kort!
Ja ECHT niet dus!
Bella Roma
