
Derde dag zomerfeesten niet meegemaakt, wel wat anders leuks gedaan :)
En dit gevonden: jezelf als Simpsons character!!! (ook doen? Klik op het plaatje, zijn ook leuke spelletjes daar!!)

Zita Swooooon!!! (beeeetje bewogen)

lief vriendinnetje Rivka :)

Robbie moest optreden, alle foto's mislukt, behalve deze...tja

de Waal comme St. Tropez
Rondje Nijmegen om 15:00 uur, nog niet zoveel te doen..

leegloop van een nog leger Valkhof

zo goed als verlaten reuzenrad (met weer dat rare licht)

..toch maar niet erin dan...

donkere wolken boven Nijmegen..
Traveling I only stop at exits
Wondering if I'll stay
Young and restless
Living this way I stress less
I want to pull away when the dream dies
The pain sets in and I don't cry
I only feel gravity and I wonder why
Well the dogs were barking at a new moon
Whistling a new tune
Hoping it would come soon
And the sun was wondering
if it should stay away for a day
until the feeling went away
And the sky was falling
and the clouds were dropping and
the rain forgot how to bring salvation
the dogs were barking at the new moon
Whistling a new tune
Hoping it would come soon
so that they could die
Flames to dust
Lovers to friends
Why do all good things
come to an end
Spannende dingen op het station Nijmegen, deze dagen. Een grote tent voor de trappen en we hebben al heel wat af-gespeculeerd over
de bedoeling ervan. De gemeente die verwoede pogingen doet de forensenstroom in goede banen te leiden.
Er is maar 1 pad naar het
station en dat is via de bussen, maar wij zetten graag de hekken opzij elke ochtend om langs de rubberen dingen over de rotonde
wat meters af te snijden (scheelt weer een paar minuten later opstaan) en de gemeentemannetjes zetten die hekken dan 's avonds weer
terug. Werkgelegenheid creeëren noem ik dat.
Dan was er nog elke ochtend dat werkmannetje dat naar me miauwde. Heel irritant, maar
hij is gelukkig weg, want de nieuwe fietsenstalling is klaar. En laat ik vooral niet vergeten dat Bureau Toezicht heel veel fietsenrekken
weg gehaald heeft en nog weg gaat halen. Spannende dingen.
Hoewel het op tijd was aangekondigd door middel van gele borden en gele briefjes (ha!) zijn er toch mega veel fietsen in het gemeente
busje verdwenen de afgelopen week. En nog steeds parkeert men vrolijk in de soon-to-be-gone rekken. Beetje dom eigenlijk, want
je fiets terugkrijgen kost je al gauw zo'n 25 euro en van de opbrengst van alle teruggekochte fietsen kan de gemeente wel zo'n drie keer de nieuwe fietskelder herstellen
als ie uiteindelijk ook blijkt te lekken.
En ik mag niet klagen, want deze fiets-weghaal-actie levert mij toch al gauw zo'n 10 bezoekers per dag extra op aangezien er
heel wat eigenaars van verdwenen fietsen blijkbaar googlen op 'bureau toezicht Nijmegen' en deze site dan als vierde hit tevoorschijn
komt (saillant detail: een stukje dat ik schreef voor
NijmegenCentraal staat als eerste hit!!) en voor al deze mensen een hartelijk welkom en nu als de donder je fiets terughalen!

Een paar maanden geleden startte ik de sollicitatiemolen maar weer eens op, want mijn contract zou aflopen per 14 juli.
Avonden van brieven schrijven, internet afstruinen, Volkskrant Banen doorbladeren. Etcetera. Ik hoef niet meer te zeggen, de hel
dus.
En zo kwam ik een vacature tegen
voor een psycholoog. Het werk lijkt op wat ik nu doe, alleen zou ik dan ook trainingen aan therapeuten moet geven. En het was niet
in Nederland, maar in Nicaragua...
Ik hoef niet zo nodig de wereld rond met backpack op. Oogkleppen op en de neus achter de kont van die miljoenen backpackers voor je
schuiven en India door. Of Australië. Alleen vroegah zag ik mezelf later in zo'n Volkswagen
busje met typemachine achterin door Europa rijden. Maar dat stierf al snel een vroege dood toen ik op kamers ging wonen en ik doorkreeg
dat alleen de zon voor niets opgaat en je dus helemaal niet met een Volkswagen busje door Europa kunt crossen als je niet gewoon
daarnaast heel hard werkt. En toch... tijdens het lezen van die vacature begon er iets in mij heel hard te roepen: jaaaa doooeeen!!
De baan leek me op het lijf geschreven, het riep gewoon mijn naam. Maar toch, hoe dan met het geld, aangezien het toch vrijwilligers
werk zou zijn. Desalnietemin (mooi woord) een brief geschreven. Ter oriëntatie.
Maar het had zich al in mijn hoofd genesteld, ik zou gaan. Na een paar keer bellen en heen en weer mailen met de oprichtster van de stichting
in Nederland waar vanuit het allemaal georganiseerd was, werd dat alleen maar sterker, ik moet daarheen! Ook de stichting zelf
zag het helemaal zitten.
Geld zou een probleem worden, ook zou ik pas in oktober kunnen gaan om alles goed voor te bereiden. Ondertussen zou ik zonder baan zitten, zonder
inkomen, en zou ik al helemaal niet kunnen sparen. Ik bedacht dat ik mezelf wat meer tijd moest gunnen en zou dan een tijdelijke baan
zoeken (maar hoe?!) en in maart volgend jaar gaan.
Nog geen week na dat besluit, krijg ik te horen dat ik mag blijven op mijn huidige werk. Ze hebben mijn contract verlengd tot...maart 2008.
Ik weet het zeker, dit had zo moeten zijn!
Dus vanaf maart 2008 zal ik in Nicaragua zijn, in ieder geval voor een half jaar, maar wellicht langer. Ik heb me opgegeven voor
Spaanse les hier en de Lonely Planet is gisteren besteld bij Amazon. Woehoe!!!
klik voor website van Mpowering People!!
En voor meer uitleg en zodat ik straks als ik eenmaal daar ben alles wat ik meemaak bij kan houden, heb ik een website aangemaakt bij waarbenjij.nu.
Mijn fototoestel gaat mee, dus ik kan daar ook makkelijk inloggen en foto's plaatsen en pa en ma en Yvon en alle anderen
nog eens wat makkelijker hallo zeggen :)
