|
|
|
|
The andrelon experience
Hoe lang, vroeg iemand zich ooit af, hoe lang kun je je haren touperen en bespuiten met haarlak? Wanneer valt het uit? Tot wanneer is het nog haar?
Hoe lang houdt het, hoe vaak moet je spuiten met de bus, hoe lang blijft het hip?
Zou er op deze aarde een persoon bestaan, vroeg iemand zich ooit af, zou er op deze aarde een persoon bestaan die dat voor mij zou willen uitproberen??
Jazeker wel.
IKEAAAH IKEOOOH
Vandaag belde B. of ik 'vanmiddag wat te doen had'. Eh....ja? Met zoiets bezig als mijn scriptie als de donder aan het afschrijven in de hoop
dat ik dit jaar nog naar Sziget kan en ook dat ik geen extra € 1496,- aan collegegeld kwijt ben, omdat ik alles voor 1 september 2005 heb ingeleverd bijvoorbeeld ?? :)
Maar tegen het aanbod om tegen het eind van de middag naar IKEA te gaan...hm...daar zeg ik niet zo snel 'nee' tegen. Dan moet je van goede huize komen om mij daarvan
te weerhouden!
Het bleek toevallig dat er vandaag allerlei koopjes waren en ik ben vandaag dus met twee opbergmøbels thuisgekomen (nou ja, møbel..
het zijn eerder opbergrondjes. Het is in ieder geval weer iets voor kinderen waar ze hun knuffels in kunnen doen, maar die schijnbaar
ook onweerstaanbaar zijn voor mij), wat waxinelichthoudertjes van steen en twee haakjes in de vorm van de achterkant van een hond (...) Allemaal
absoluut niet nodig natuurlijk. Maar wel leuk.
En dan kom je thuis met je vers aangeschafte fel gekleurde duidelijk te herkennen IKEA-spulletjes en dan is het altijd weer de vraag:
Hoe ga ik in godsnaam deze spulletjes zo in m'n interieur passen, zodat mijn kamer er nog steeds niet uitziet als een IKEA-kamer (want: the horror als
dat zo is, dat is echt een misdaad, een IKEA-kamer, dat kan niet!)
Dus was het vanavond even passen en meten en hebben alle spulletjes een veilig incognito plekje gevonden tussen alle Kruidvat, Xenos, Hema en
van-mijn-tante-gekregen-of -door-oud-huisgenoot-achtergelaten-of-van-mijn-oh-zo-verre-reizen-meegenomen spullen.
Gelukkig maar.
Shifting back to normal
De straten zijn weer schoon, de straten zijn vooral weer leeg.
Heel de week is het dringen en door de mensenmassa
gedwongen worden tot slenteren. Heel de week staat er dan weer een irritant accordeonspelertje onder je raam, dan weer een stel doedelzakspelers. Heel de week
voel je je in je vrijheid aangetast als je weer op een marktkraam stuit bij het verlaten van je huis. Heel de week herken je je woonplaats
niet terug, komt er een mega-grote drumband je straatje door, vragen mensen in gebrekkig Engels je de weg, kun je je fiets niet veilig kwijt.
Heel de week staan er gewoon verdomme Lowlandskraampjes in je eigen straat hun festivalwaar te verkopen! Heel de
week denk je:
"GA!
EENS!
WEG!"
En dan is het nu afgelopen en ontstaat er meteen een soort van heimwee... naar het geroezemoes, de doedelzakspelers, die gezellige drukte,
die platgelopen plastic bekertjes op Plein '44... Tot volgend jaar maar weer!
Mensen, wat een mooie afsluiting gisteravond! Na een hele fijne avond op de Valkhof met allemaal oude vrienden en bekenden en huisgenoten (categorie
apart blijkt wel weer..) en mijn zusje (ook een categorie apart) togen wij richting stad alwaar alles om drie uur al dichtzat, omdat enkele
raddraaiers de sfeer bij het Matrixx-podium vergald hadden en heel het publiek daar richting stad gedreven werd door de ME. Vervolgens
zag het ook zwart van de politie en ME in de stad en overal voelde je de agressieve sfeer. Het was veel te druk op straat met mensen die
niet wisten waar ze nog naar toe moesten ("naar huis" hoor ik u denken..yeah right, dat kan niet hè op de laatste dag) en kraamhouders
die angstvallig snel hun goederen naar binnen sjouwden. Mensen werden boos op elkaar, op de gemeente en het werd steeds minder gezellig in de stad.
Erg jammer dat het achteraf om een groep van 50 mannen ging die dus voor alle Zomerfeesten bezoekers de nacht al vroeg heeft doen beeïndigen.
Gelukkig voor ons kennen wij het Trianon nog en dat zit op veilige afstand van de stad en daar hebben we nog een mooi swingend eind aan de Zomerfeesten kunnen
maken!
Zo eind goed, al goed, zult u denken, maar het gaat gewoon door hoor. Straks richting de Gonzo die dan vanaf vannacht de UNDRGRND zal heten (voor de
webloggers onder ons: een soort van omkat-party dus :D ) en morgen is er na het peukenrapen nog een feest op geheime locatie. Ik moet zwemkleren mee.... ik ben
er alleen nog steeds niet uit of dat een grap is of niet :D . Daarover morgen dus meer.
Affaire 5
Dag 7. Vrijdag. De intocht. Laatste dag. Al duizenden muntjes zijn mijn handen gepasseerd en als u zich afvraagt hoe het er eigenlijk uitziet aan de binnenkant van dat Aquarium voor Menschen op de Valkhof, dan is hier, speciaal voor Ivo. (gheghegheghe) onze humoristische huishistoricus, De Foto: (omdat de geportretteerden lijden aan waanvoostellingen en menen dat ze lid zijn van geheime commandos or whatever, zijn hun hoofden onherkenbaar gemaakt...)
Affaire 4
Nog steeds schor (er komt geen einde aan) van maandagnacht zit ik in mijn naar bier stinkende Valkhof-hoodie. Hij mag nog twee dagen mee en dan
moet ie in de was. Helaas. We schrijven dus dag zes van de Zomerfeesten, het is alweer bijna ten einde. Zondag, wanneer alles is afgebroken, alle mensen
naar huis zijn, alle muziek is verstild, de vogels weer terug durven keren naar het park en het gras van het Valkhof opnieuw een poging zal doen groen te worden (als
het er tenminste nog is..) gaan we peuken rapen.
..
Ja, precies, peuken rapen..ik stond toen ik het hoorde ook even met m'n bek vol tanden. Peuken rapen? Mwa het zal wel, dan doen we dat. Na
afloop is er een feestje en dat is denk ik maar goed ook :D want anders is het wel heel rap afkicken na zeven dagen.
Het optreden van Monokino gisteren in Merleyn was leuk, maar er waren gewoon zeer weinig mensen en de mensen die er wel waren, hoorden wat mij
betreft thuis op het (no offence) Joris Ivensplein om mee te bleren met de smartlappen onderwijl zwaaiend met verschaald bier en thuis geprepareerde
Aldi sigaretten (lekker goedkoop). Goed, dat was dan jammer. Het trok pas aan tijdens het laatste liedje en ze mochten gelukkig nog een toegift spelen die
op de volgende CD zal uitkomen.
Toen de band gisteren Nijmegen binnenkwam, vroeg een van hen wat er nou eigenlijk aan de hand was in Nijmegen: "why are all these people here?".
Nou, omdat er dus een Vierdaagse gelopen wordt. "yeah, I already knew that, but WHY are they walking, what's their goal?". Eh...nou ja, ze krijgen
een kruisje aan het einde van de rit. "That's it...? That's why they're doing it?".
Stilte. Verbazing. Astonished. "WHY!?!???!!!" (En dan had u haar gezicht moeten zien, toen ik haar vertelde dat de meeste mensen ook nog eens heel lang
moeten wachten voordat ze mee mogen doen). Waarom??!!
En die vraag speelde gisteren eigenlijk ook steeds door mijn hoofd, toen ik de vierdaagselopers van hun tweede wandeldag thuis zag komen strompelen.
Sommigen waren zo mank dat ik vermoedde dat ze het nooit nooit nooit nog twee dagen konden volhouden. Je loopt jezelf helemaal naar de kloten voor niets.
Er valt niets te winnen. Alleen de eeuwige eer die de volgende week eigenlijk alweer versleten is, weggehangen, opgeborgen, af en toe nog eens de foto's
bekijken, op verjaardagen anderen lastig vallen met hoe leuk het onderweg wel niet was en hoe leuk het is om al die kinderliedjes de godganse dag door te
zingen terwijl je jezelf gewoon naar de klote loopt.
Ik begrijp het niet en zal het ook wel nooit begrijpen. Gelukkig zijn er de feesten, dat kost heel wat minder bloed, zweet en tranen en levert net zoveel
plezier op!!
Affaire 3
Ok, even een update-je 's ochtends!
Ik ben net terug uit de stad en het is dag vijf van de Zomerfeesten (officieel moet die voor mij nog gaan beginnen, wees niet bang) en de
sfeer zit er goed in!
Gisteren prettig gewerkt, het was even hectisch in het kassahokje (nee, er kwam dit keer geen luxaflex en tussen-zeildoek naar beneden vallen, we waren gewoon met een
paar man te weinig en zie dan maar die rijen weg te werken). Rond 2:00u. gaat het park dicht en is het onze taak om heel de grond schoon te krijgen. Met
latex-handschoenen en vuilniszak het veld afstruinen en in gepaste stilte alles zo goed mogelijk opruimen, wat doorgaans met goed georganiseerd team-work
helemaal goedkomt!!
Rond drie uur is iedereen dan afgewerkt en is het tijd voor de naborrel (yep). Er was even een korte regenbui, maar dat kon de pret niet drukken
en tegen vieren zijn we en masse naar de Waalbrug getrokken om daar - in naam van het Valkhof personeel - alle wandelaars een goede Vierdaagse
toe te wensen.
Het was een hele happening daar op de brug rond die tijd. Ik heb me helemaal schor geschreeuwd, dansjes gedaan, biertjes getapt om half zeven, posters
van helicopters in ontvangst mogen nemen, op de foto geweest met Canadezen, het wonderschone "Ik heb een potje met vet (al op de tafel gezet)" meerdere
malen gezongen evenals het "We zijn er bijna (maar nog niet helemaal)" en het "We gaan nog niet naar huis (nog lange niet, nog lange niet)" totdat
de zon teveel in mijn ogen scheen en ik maar naar huis ben gewandeld. Wij hebben ons best gedaan, ik vraag me af of het door de wandelaars
wel op prijs gesteld werd (de mensen die nog bleven lachen na ons gezien en
gehoord te hebben, die hadden er waarschijnlijk pas ECHT zin in...)
Vandaag was het dinsdag en was ik dus vrij. Met R. in Popocatepetl gegeten (mjam!) en daarna naar de Affaire voor het vuurwerk. Dat vuurwerk stelde
niet zoveel voor eigenlijk, maar dat kan ook zijn, omdat we gewoon achter een boom zaten en er niets van hebben meegekregen..ik denk dat R. het op prijs stelt
dat ik hier even meld dat ze wel gekeken heeft naar het vuurwerk, maar eigenlijk vond dat: "een verspilling van geld", "alle mensen zijn schapen",
"zonde van de moeite", "in Barcelona was het dit jaar gaver", "BEEEEEEEHHHH", "wat staat de Don Jon er eigenlijk mooi bij", "wat saai zeg, ik verveel me dood" en
niet te vergeten "ooit krijg ik eens een keiharde ram op mijn bek van iemand omdat ik overal doorheen blaat".
(Riv, het is goed hoor,
het is goed, ik vind je helemaal te gek in ieder geval en degene die jou een ram op je bek geeft, die haal ik kiel...ofzo dan he!)
Ok, daarna was het tijd voor Bong Ra en dat was supergaaf!!! Opzwepende energieke, maar vooral geschifte jungle was het, waar ik helemaal
uit mijn dak van ging!! Ik voelde me enigszins (enigszins...) oud doordat de pogo zonder mij geschiedde ("vroegah...") en helaas haakte R. toen
ook af, omdat het niet echt haar ding was...
Al snel kwam ik een goede vriendin van vroeger tegen en daar heb ik de rest van de avond mee opgetrokken. Voor Merleyn stond een rij (stonden
aan de overkant van de straat te wachten om naar binnen te kunnen!)
Dus daarom zijn we...en dit raadt u nooit..toch maar naar de Gonzo gegaan waar ik heerlijk verder
gedanst heb!
Bij thuiskomst net even de konijnen geknuffeld (die snappen ook niets meer van het biologisch ritme) en dit tussentijds verslagje voor u getyped.
En, zoals Just a Thought dat pleegt te zeggen: "tot morgen"
Affaire 2
Zo! De kop is eraf! Het is dag twee van de Zomerfeesten en ik heb het gister tijdens het werk enorm naar m'n zin gehad! De muziek was gewoon te
volgen, omdat we bijna tegenover het hoofdpodium staan, de mensen waren helemaal relaxed, iedereen was vrolijk van begin tot eind, volgens mij
was het een prima begin van een feest! (hoewel ik het woord 'jackpot' niet meer kan horen, evenmin als de grap of Don Jon-son ook 's avonds
te bestijgen is) (voor de niet-Nijmegenaren: de munten komen dit jaar uit een soort van casino-automaat vallen waarbij er een mini-blacklight
knippert in het bakje waar ze invallen en de Don Jon is een toren die in de Middeleeuwen op het Valkhof stond en nu is nagebouwd).
Mijn huisgenoten en ik hadden ten tijde van onze befaamde huisfeesten slechts één motto en die luidde: "Het is pas echt feest,
als de politie is geweest". Die kwam dan ook elk jaar braaf rond een uur of vier opdraven met waarschuwingen en dreigementen.
Het feestje op de Affaire gisteren was dan ook een ECHT feest, want wie kwamen daar rond enen bij ons kassahok aangeklopt? Jawel, de politie (in
de vorm van twee agenten te fiets). Of het wat zachter kon en wie de organisator was, want er draaide een DJ en het was toch
echt al na twaalven! (ja, ook wij waren geschocked toen we dit nieuws vernamen. De brutaliteit! Na twaalven gewoon nog harde
muziek draaien, zijn ze nou helemaal van de pot gerukt daar bij de Valkhof Affaire??!!) Het is natuurlijk knulligheid ten top,
maar goed, het leverde weer verhalen op bij de naborrel en dat kan nooit kwaad. De agenten kwamen tijdens de naborrel nog even
dreigend langsfietsen. Wij waren gewaarschuwd. En u weet, een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus hebben we ook voor twee gezopen.
Op het terrein staat een boom waar je met knijpers een boodschap voor passanten aan vast kan maken. Deze boodschap trok mij het meest aan: een
ingetogen, voorzichtig hallo aan iedereen die het lezen wil!
Terwijl ik dit stukje begon te schrijven had ik een lekker relaxed muziekje opgezet (David Holmes), maar al bij de eerste woorden kwamen deze mannen even een einde aan de rust maken onder mijn raam:
en dat levert dan in no-time deze hoeveelheid publiek op:
Affaire
Gisteren met de camera het Valkhof opgeweest om eens vast te leggen hoe het spul wordt opgebouwd. Overal waar ik keek bruinverbrande ontblote bovenlichamen, dreads, kistjes, zweet, touwen, kabels, heftrucks..zand. De sfeer was er al, morgen komt het publiek.
Ook heb ik ergens het programma vandaan kunnen halen (die ik eigenlijk zelf had moeten rondbrengen, maar dat waren we alweer vergeten
toen we na de bijeenkomst in roosje op weg naar de stad fietsten onderwijl roepend: "ik sal naar de huhndrrgruhnd" omdat het zo Fries klonk, toen hè, toen klonk het Fries..
de volgende ochtend al niet meer hoor) en vanavond is er weer een bijeenkomst waarop we de t-shirts enzo uitgereikt krijgen. Ik heb ook te horen gekregen
dat ik de dinsdag niet ingepland ben, dus.. dat wordt dansen!
Wat ik zo op het eerste gezicht heb gezien, wordt het dinsdag namelijk fijn
toeven voor het Ooypodium met de Dandymite & the fanatics (skabandje) en later die avond Bong Ra (jungle en ragga!) en aansluitend staat Eli in Merleyn!!
Dan mogen mijn benen en voeten de hele dag rusten en mijn hoofd weer nuchter worden en dan haal ik B. van het station die woensdagmiddag. Die dag
is er volgens mij ook vuurwerk aan de Waalkade (oh ja joh!) en dan 's avonds ben ik erg benieuwd naar We Insist (jazz met rock staat er in het krantje) en Think of One
(dub, folk, funk en jazz klinkt errrruuggg gaaf!!) en dan hoppa naar Merleyn waar G. met Monokino klaar staat. Dan nog maar eens kijken waar we de rest
van de nacht doorbrengen (in de NDRGRND?? hahaha).
Donderdag weer nuchter proberen te worden en dan 's avonds werken. Krijg ik nog wel wat mee van de J-stars (bandje van de voormalige zanger van de
Beatbusters). Ik had eigenlijk gehoopt dat de Beatbusters zelf weer eens zouden komen naar de Affaire, dat is wel weer te lang geleden namelijk en daar heb ik
flink op staan zweten met alle Creatieve Therapie-vriendjes-en-vriendinnetjes (we zaten wel eens in het huis/hol van W., de saxofonist van de Beatbusters, toen hij nog
niets met z'n leven deed...wazige tijd trouwens..ik herinner me nog die enorme joint aan het plafond, en dan bedoel ik dus twee meter lang, de kitsch muur, O. die
dronken de muur stond te schilderen en ons niet meer terug kon rijden in de eend "nein, ich bin nicht mehr mir, ich bin einander",
B. die in slaap was gevallen op de plee en wij maar lachend kijken door dat raampje, foute Nederlandstalige plaatjes luisteren van W. en R. die ze dan alleen selecteerden
voor hun uitzending van Radio Rataplan als wij er absoluut geen lol in konden zien hehehe, goeje tijd!!).
Maar goed, we moeten het doen met de J-stars (what's in a name.. maar toch, ja, ik weet dat die gast Johan heet, maar kom op!) en ik hoop
dat die er net zo'n feest van kunnen maken als de Beatbusters dat altijd konden en wie weet mag ik wel een half uurtje pauze opnemen als ik heel
lief kijk???
NDRGRND
Het gonsde al langer van de geruchten, een aantal weken geleden hoorde ik het voor het eerst en toen kon ik het dus gewoon
niet geloven. Al vele grappen zijn er over gemaakt zo hier en zo daar, het is ook best hilarisch, maar goed...
Het is géén grap dus, het is dus gewoon waar.
De Gonzo is niet meer.
Dus is het tijd voor een In Memoriam.
Toen ik tien jaar geleden als puber uit een klein dorpje kwam, waar ik eerst 17 kilometer moest fietsen om bij de dichtstbijzijnde discotheek een
beetje op donderdag en zaterdag te kunnen dansen met vrienden (dansen..ehm...heel af en toe op Moby, Nirvana, Sisters of Mercy en de Pixies pogoën en vooral
met jointje en biertje op de grond zitten ouwehoeren en uitdagende dingen doen in de hoop dat die ons dorpsleven wat konden opschudden) naar de grote stad Nijmegen
trok om daar te gaan wonen, ontdekte ik als eerste de Gonzo.
Een onopvallende deur, tussen al de kakcafé's, waar een grote felgekleurde ster bovenhing. Meteen achter de deur een trapje (vaak afgevallen ja, tijdens het vrolijk naar binnen stuiven) naar de kelder.
Elk jaar zag de Gonzo er weer anders uit. Sterren op de muur, apen, een tekst, dan weer psychedelisch dan weer kunstig, dan weer gewoon wit. Een veel te kleine
dansvloer, maar wel fijn, ons-kent-ons-publiek, vocht dat na een lange zweterige dansavond op de spiegels naar beneden liep, even aan de kant zitten en dan weer dansen.
Bij de jongens w.c. kijken naar de mensen die dartpijltjes moesten ontwijken.
In de Gonzo heb ik goede vriendin B. pas echt goed leren kennen (na een valse start in Lucky, Rijssen een paar maanden daarvoor) met haar zus D.
In de Gonzo heb ik mijn eerste echte Nijmeegse vriendje A., die daar toen werkte, ontmoet.
In de Gonzo heb ik samen met mijn huisgenoten van "de B&D-weg 21" (Kabeljauwschennn!!!!) menig avondje weggezopen en gedansd
In de Gonzo heb ik uren plezier gehad met vriendin A. voordat we daarna dan naar De Swing gingen... lekker dansen als er nog helemaal niemand was (iedereen ging toen
ook al zo godvergeten laat de stad in) en dan alles aanvragen bij de DJ wat we leuk vonden (Morphine, Pixies, Jeff Buckley!!)
Maar de Gonzo is dus niet meer... die heet vanaf 23 juli de NDRGRND... tja.... The times, they are a changing niet waar... ik word met de dag
ouder, het verleden ligt met de dag steeds verder achter me en dan kan dit er ook wel bij..maar dan moet het verder niet nog gekker worden!
sleutels..
Gister rond zessen naar buiten gerend voor een falafel en een terrasje...rond elven en vele witbiertjes later, kwam ik erachter dat ik mijn sleutels
binnen had gelaten.
Ik had mezelf dus weer mooi buitengesloten. De laatste keer dat dat gebeurde, moesten we een ruitje inslaan, maar dat leek me nu gewoon eens geen goed idee.
Gelukkig kon ik ergens anders blijven pitten, maar ik werd vanochtend rond half acht door mijn huisbaas wakker gebeld dat ze de deur van de winkel niet openkregen, of
ik er iets mee had gedaan vannacht...nu blijkt dus dat iemand die deur dus heeft proberen te forceren en daarbij is er iets in het slot afgeknapt. En ik heb dat
dus echt niet gedaan. What are the odds nietwaar...ik sluit mezelf buiten en het slot wordt diezelfde nacht geforceerd...ik kan alleen maar piepen: it wasn't me..egnie...
Boulevard Berendonck
Gister was het zo warm, dat het wel mocht van mezelf: gaan zwemmen. Dus B. gebeld en ze was er ook voor in. Gelukkig maar.
Dus bikini uitkiezen, bikini aan, handdoekje inpakken, flesje water mee en op de fiets (die nu alleen nog maar in de drie kan...dank je wel Nijmegen, dank je wel!!) richting
De Berendonck!
Eerst effe leuk plekje uitkiezen natuurlijk, ha daar zagen we vijf paar dikke witte damesbillen op een rij, daar willen we graag naast liggen, dan lijken de onze
tenminste minder wit en dik. Metertje of vier verderop wat pubers gespot met radio, altijd fijn. Uitzicht op het paadje. Prima plek. Niks mis mee.
Eerst even het water in natuurlijk, beetje afkoelen, beetje dom plonzen en dan maar weer aan de kant na een kwartier, we zijn gekke henkie niet en
we hadden geen balletje bij ofzo, dus dan ben je snel uitgekeken op dat water (en nee, B. ik zwem niet naar de overkant, ik zeg toch, ik BEN gekke henkie
niet, nee ook niet als ik op mijn kop ga staan in het water) daarbij was het lastig leuke jongens kijken vanuit het water.
Aan de kant, snel de zonnebril op en kijken. En dan heb je op de Berendonck prima uitzicht hoor! Het paadje om het meer heen wordt namelijk
gebruikt als boulevard waar allerhande jongens heen en weer paraderen. Fantastisch!
Man wat hebben wij een akelige zwembroeken gezien, wat hebben wij een bierbuiken gezien,
wat hebben wij een kapsels gezien en wat hebben wij rare combinaties stelletjes gezien.
En we hebben ontdekkingen gedaan: vanaf een jaar of dertig hoor je dus je complete koelkastinhoud mee te slepen naar de Berendonck, vanaf een jaar of
vijftig hoor je ook je complete tuinset mee te nemen, het is in om een bovenstukje te dragen dat afwijkt van je broekje, dus B. was akelig hip en ik
was akelig 2004, de jongens op de Berendonck zijn akelig jong (en dan schat ik ze over het algemeen volgens B. nog veel
te oud in...het is definitief: ik heb daar dus geen kijk op) en de bierbuiken worden dikker hoe lager de zon staat! De wasbordjes zijn dan
naar huis en de bierbuikjes zien hun kans schoon om ook eens te paraderen!!
Toen er uiteindelijk nog maar één bierbuik heen en weer paradeerde en wij de horoscoop van de MarieClaire te vaak en te lang door hadden
genomen, zijn wij ook maar weggegaan...
Heerlijke middag!!!
Genieten with capital G
Zat ik nog lekker weg te chillen bij de muziek van Jack Johnson en G-love (en dankzij Faux de
laatste tijd dus ook Racoon), heb ik weer een nieuwe ontdekking gedaan!
Willen we allemaal even heel snel de muziek van Donavon Frenkenreiter kopen :D
::KLIK!!::
Deze beste man -surfdude uit Californië- maakt heerlijke muziek en wordt op zijn album bijgestaan door... precies!!! Jack en G-love!!
Stofzuigerhulpstukken en de DSM
HOE kan een mens zich nou concentreren op het typewerk wanneer er buiten goddomme de godgansedag een vent op de markt staat die op luide
en met monotome stem hulpstukken voor de fokking stofzuiger staat aan te prijzen, onderwijl denkbeeldige kattenharen van
stukjes tapijt afzuigend met een stofzuiger met akelig hoog piepend geluid!!
Het lijkt wel een hilarisch Koot & de Bie sketchje
alleen vind ik het nu niet zo hilarisch
Hoe krijg ik die man stil in godsnaam!! Zeg het me maar (ik heb anders ook clear
sight hier op hem vanuit het raam, ik kan hem natuurlijk heel makkelijk à la Lee Harvey (of nou ja, wie het dan ook gedaan heeft) neerknallen, ware het
niet dat ik geen shotgun heb - helaas ).
Daarnaast is het veel te warm ook en wil ik graag naar het Wylerbergmeer skaten of naar de Bizonbaai, in ieder geval op zoek naar verkoeling ofzo, weg
van de DSM-IV-Text Revised classificaties, MMPI-2 resultaten, TAT interpretaties... nog EVENTJES!!! Ik hoop morgen klaar te zijn en dan
ga ik het er goed van nemen!
Oh yeah, zet dat biertje maar vast koud!
Rechts of Links (passeren)
Vanmiddag liep ik via de Hennes richting Bakker Bart en van veraf zag ik ze daar op de kruising Expo en Actiesport al staan: de Amnesty International wervertjes.
Ik heb er altijd een hekel aan om tijdens het winkelen gehinderd te worden - God weet waarom - maar ik was meteen in ontwijk-modus: goed kijken of je links, danwel
rechts kunt passeren zonder aangesproken te worden door de fanatieke blauwjekkers, hoofd een beetje schuin, wenkbrauwen in een frons, borst vooruit, de Rechtse Look dames en
heren. Alles was klaar voor de aanval, alles stond op een gedecideerde "neen!" en met ferme stappen liep ik recht op de linkerkant van zo'n blauwjek af.
Klaar voor een fiks geschud met mijn hoofd.
Werd ik me toch keihard genegeerd!!! Wat is dat nou?? Zie ik er soms niet uit als iemand die geeft om de minderbedeelden! Hallo!!
Ik ben toch alternatief gekleed!! He, mijn haren zijn niet gekamd, mensen, hallo, blauwjekker!! Pfff....
Dat heb ik dus altijd, doe ik mijn best om ze te negeren, maar als ik dan zelf genegeerd wordt...dan voel ik me beledigd!!!
Het is een feit, ik ben te hoog opgeleid, ik loop al dat denkbeeldige geld van later alvast uit te geven aan kleren en andere snuisterijen (en ik gebruik
het woord 'snuisterijen') en ik trek gewoon een rechtse kop als
ik mensen van Het Goede Doel zie staan, zodat ze me niet aanspreken...
Waaarrrrr had ik de SUV ook alweer geparkeerd???? ;)
Single White Men van 30+
Ik ga nu vast iets heel erg fouts zeggen, maar vrijgezelle mannen van boven de dertig zijn over het algemeen een beetje eng. Ze zeggen
bijvoorbeeld niet dat ze vrijgezel zijn, nee ..ze zijn vrijgezellig. Ze weten zich vaak ook niet echt te kleden. Ze zien eruit als een uithangbord
van de winkel voor foute spijkerbroeken, u weet wel, die winkel waar hun moeder ook de blousjes heeft gekocht die ze stijlvol in de broek dragen, zodat je
die gevlochten leren riem goed ziet zitten..die winkel ja.
Hier in Nijmegen hebben we een café dat te boek staat als 'hip'. Ik vind Sterre (dat café dus) eigenlijk helemaal niet hip, want wie komen
daar nu juist graag: ja! Die vrijgezellige mannen van 30plus!
Afgelopen vrijdag zaten vriendin R. en ik daar wodka-limes te slempen en zat er weer zo'n clubje dertigers. Ik dook wat weg achter het gordijn, want de laatste
keer dat we in Sterre geconfronteerd werden met zo'n groepje hadden ze ons ook al gauw in de gaten en moest ik al die ontzettend nare versierpogingen ontwijken.
Ze zijn namelijk nogal direct die dertigplussers, op een akelige manier, zo'n manier dat je ze ervan verdenkt een windmolentong te hebben.
Dat ze je al versierend met hun blik proberen te rastirostellie'en, dat ze al wanhopend je stiekem achter je rug om vast proberen te binden en gaan ontvoeren in hun
vijfdehandse middenklassertje (kleur: wit), zodat je ze die stoffige kantoorbaan van doordeweeks kan doen vergeten.
Nou goed, ik zat dus een beetje weggedoken achter dat gordijn en sprak R. hierover aan.
Deze zomer worden R. en ik allebei 29 jaar en dan word je eigenlijk geacht om uiteindelijk thuis te komen met zo'n dertigplusser.. R. was er helemaal
voor in, ze viel eigenlijk wel op oudere mannen. Dat neem ik haar niet kwalijk, ze valt dan ook niet echt op de dertigplussers die ik zojuist heb
beschreven, maar goed, dan nog... we hebben het wel over mannen die, net als wij, binnen tien jaar op de helft van hun leven zitten, we
hebben het over mannen die kalend zijn, een buikje hebben, al moeite hebben met de letters van het boek dat ze lezen voor het slapen gaan. Over
mannen die al aan het promoveren zijn op hun werk, hé, ze zijn al lang gepromoveerd! Ze hebben aandelen, een eigen appartementje, en een middenklasser op de
dichtstbijzijnde parkeerplaats dus.
Ze zijn al lang begonnen met het echte leven, ze zijn al jaren volwassen.
En ik.. de kou stijgt langzaam van de grond via mijn ruggegraat omhoog naar mijn schouders en ik krijg kramp als ik eraan denk,
aan dat volwassen leven met zo'n dertigplusser naast mij op de bank op zaterdagavond, gordijntjes dicht, wijntje met wat
borrelnootjes voor ons - lekker wat te knabbelen -
en ik kruip nog wat dieper weg achter het gordijn daar in Sterre hopend dat ze
me niet zien, dat ik nog mooi wegkom deze keer.
Drie keer ..
..een lach deze keer. Op DPZ zitten heel wat mensen die ik toch wel een beetje
ben gaan zien als vrienden (mijn fellow-fotograafjes). Ik kan er foto's kwijt, maar ook mijn hart luchten, ik mag ze als moderator streng toespreken,
maar dat is eigenlijk bijna nooit nodig en de meeste tijd word ik altijd een stukje gelukkiger na een bezoekje aan het forum of aan
een gezellig ouwehoerpartij op MSN.
Als bedankje - en om te voorkomen dat forumlid J. onder mijnen oksels gaat kriebelen :P - het resultaat: drie keer wel iets!!!
Drie keer niks ..
..dat afscheid nemen... Het afscheid op de stage was erg hartverwarmend. De mensen waren erg lief en ik heb een heel mooi boek gekregen
dat gaat over een Argentijnse psychiater die ook verhalen vertelt in de therapieën die hij geeft..een beetje zoals ik dus :)
Het afscheid met J. spookt
nog wel door mijn hoofd soms (en... het is toch onmogelijk dat ik ooit nog weer iemand tegenkom die net zo leuk is..of leuker?).
Nou ja,
drie keer niks dus...
Dus met Faux lekker zelfportretjes schieten en virtueel uitwisselen
is uitstekende therapie tegen sombere buien!!!! (we probeerden tevergeefs deze
foto na te maken hahahahahaha ik denk dat Faux trouwens heeft gewonnen...ik ben gewoon alleen erg goed in wazig kijken)
Zomerfeesten
Ik ga trouwens werken op de Valkhof Affaire tijdens de zomerfeesten in Nijmegen, wilt u mij in het echt ontmoeten, ik ben dat meisje dat op een
te lage en te harde stoel (is mij verteld) u de muntjes voor een
veel te hoge prijs zal gaan verkopen ;) en dat haar mond niet kan houden, terwijl er toch echt niet al te veel zinnigs uitkomt.
Dan maak ik nu even reclame voor vriendin R. die op zaterdag 16 juli met de dansgroep Improvi zal dansen op de Affaire om 22:00u. op het podium voor de
Don Jon (u weet wel die akelige, verschrikkelijke, ruimte opslorpende, niemand-weet-waar-ie-voor-dient, alle-mooie-uizichten-aan-het-oog-onttrekkende toren
die wel lijkt opgebouwd te zijn uit slap karton waar een groep 8 van de lokale basisschool zich op uit geleefd heeft) maar anyway,
komt dat zien, komt dat zien!
Overigens wil ik bij deze ook reclame maken voor Monokino die op woensdag 20 juli
in Merleyn in Nijmegen
zullen optreden. Die avond sta ik dus daar te blaten en biertjes te drinken, uiteraard. En wellicht gaan de voetjes als vanzelf nog wel
even van de vloer. Danst u even mee?
Elk nadeel...
Precies...heb z'n voordeel dus. Ja lieve lezers (...hoi Faux :D ) Monique ziet het eens van de zonnige kant! (verbazing alom, ik hoor het al)
In eerste instantie wilde ik dit stukje beginnen met "aan alles komt een eind" maar dat schetst bij nader inzien
toch een te somber beeld.
Morgen is mijn laatste dag op de stage. Morgen staat in het teken van afscheid. Ik heb iets leuks geschilderd voor mijn supervisor als dank en mede-stagiaire J. en ik gaan
taart trakteren. We vieren afscheid dus. Toch zal ik morgen met pijn in mijn hart het pand verlaten. Ik heb er tien leuke, gezellige, soms moeilijke
maar zeer leerzame maanden doorgemaakt. Door weer en wind met de brakke fiets er naar toe gefietst en vanaf dinsdag mag ik thuis blijven. Dat valt me toch zwaar eigenlijk. Nu al.
Vanavond was ook een klein beetje afscheid. De jongen die ik een paar weken geleden ontmoet had en met wie ik een paar ontzettende leuke keren heb meegemaakt, blijkt bij
nader inzien aan een onoverbruggelijke vorm van bindingsangst te lijden. Vette pech dus.
U begint zich af te vragen waarom dit stukje alsnog niet met "aan alles komt een eind" had kunnen beginnen, al die kommer en kwel, al die ellende, al die..nou vooruit,
ik hoor u wel hoor!
Nou, kijk, de zomerfeesten zijn in aantocht, ik heb straks zeeën van tijd en ik ben hartstikke vrijgezel! Hoeveel voordeel heeft een mens nog meer nodig??
Precies :) En tot die tijd luister ik gewoon heerlijke muziekjes van de heren Audio Bullys, Jack Johnson, G-love en Gabriel Rios voor de zalving die ik toch ook een klein beetje nodig heb
.gif)
