Als mijn bos bloemen de toekomst kon voorspellen..dan zou het voor mensen
die van voetbal houden deze zomer best nog wel eens leuk kunnen worden!

Swimmer - Room eleven
You want to pull me in
But I'm not a swimmer
I wish I could jump in
But the water is too dark
You do things without thinking
You still can
You change directions easily
With your eyes half closed
I look out the rear view
At the trees on the side of the road
You do things without thinking
You still can
We'll find a pace to walk in
When I've touched the ground
If you could let me know
When you're slowing down
You're running
Running wild
In the city's manic night
I am waiting
Waiting still
For soothing morning light
You do things without thinking
You still can
We'll find a pace to walk in
When I've touched the ground
If you could let me know
When you're slowing down
I'm not a swimmer
I'm not a swimmer
I'm not a swimmer anymore
Het was vanochtend met het opstaan weer vroeger dan ik wilde, als ik baas zou zijn van de wereld. Er ligt al dagen een memo op m'n bureau dat ik het huurcontract moet zoeken (en
vooral vinden) en dat werd weer uitgesteld naar morgen. Het weer leek mee te zitten maar het was godsgloeiendegloeiende koud (vond ik dan) op de fiets naar het station. En
net toen ik wilde schreeuwen 'heeft er dan helemaal niemand medelijden met mij? Met mij! Ik ben niet eens baas van de wereld! En het is koud.' hoorde ik een vreemd geluid. Ik dacht
eerst: mijn fiets g***omme weer natuurlijk! De nalatige..
Maar nee. Het was erger. En erger voor hem dan voor mij. Om 07:45u. liep er een doedelzakspeler de buurt rond het Vondelpark wakker te tetteren met achter hem aan rijdend een fel oranje-
met-witte auto (de COOP had feest). De doedelzakspeler in zwart en ik hoop dat hij een dikke oudemannen onderbroek onder z'n rokje had (voor hem dan). Hoeveel zou de COOP hem
betalen om op dat uur in de kou rond te banjeren? Feestelijk rouwend (of rouwend feestelijk)
toog deze macabere optocht door de straat en de enige die het zag, dat was ik.
En ik vond het heel heel heel erg zielig voor die doedelzakspeler. En stiekem was mijn dag weer goed. Want het kan altijd erger zullen we maar zeggen.
Onder het motto: practice what you preach, neem ik vaak de tijd om me bezig te houden met mindfulness. Meest gebruikte voorwerp is vaak de bos bloemen die elke week koop. En de bloemen van deze week, die zijn wel heel erg mooi!

Dat het leven soms op zeer ironische wijze in je gezicht kan slaan, werd me vannacht duidelijk..toen ik mijn fiets ging halen op het station en slechts nog een opengebroken AXA-slot
vond op de grond. Een groot gat waar mijn nieuwe fiets had gestaan. Dus zo zat ik eerder dan gepland weer op mijn oude fiets..
Strakjes gaan we naar het Wylerbergmeer, maar thank god gaan we met de auto, want over paden van zand en keien en langs dansende lammeren wil ik niet met mijn oude fiets. Want
dan wordt het overnachten in dat verlaten schuurtje en da's me net iets teveel van het goeie.
Ik heb precies twee weken geleden mijn fiets in de steek gelaten op het station. Ik was zo boos op dat ding eerder op de dag, weer had ik de trein gemist omdat ie dienst
weigerde waardoor ik steeds te laat op m'n werk kwam. Toen ik 's avonds met een collega terugreed, heb ik haar gevraagd me thuis af te zetten. Ze keek me nog wat vreemd aan en vroeg me:
"je was toch vanochtend met de fiets?" en ik heb gewoon "nee" gezegd. Denial is a great escape sometimes...
En ik had me direct voorgenomen de volgende dag een nieuwe fiets te kopen. Een glimmende, een rode het liefst (hoewel ik ook wel wist dat dat er niet in zou zitten), eentje die
altijd lachend voor me klaar zou staan: 'hoi Monique, waar breng je me vandaag?!' Ik breng je over paden van zand en keien, over gras langs dansende lammeren, langs verlaten schuurtjes waar
we kunnen schuilen tegen zomerregen, jij en ik fiets, wij! Wij!
Maar sinds gisteren begint die andere fiets, die oude, die afvallige..die begint in m'n hoofd te knagen. Ik liep er gisteren even langs, hij zat onder het stof. Stond verlaten te wezen
tussen alle andere fietsen en ik heb em stiekem even snel geaaid en gefluisterd: "binnenkort kom ik je wel halen hoor"
Oh jaaaa... nu weet ik zeker dat bij de mannen van GeenStijl de originaliteit ver te zoeken is:

voor de wekker wakker..op een vrije dag..en dan ook nog tot de conclusie komen op dat moment dat het ook eigenlijk te vroeg was om op te staan, voor alles wat ik vandaag moest doen. Tja. Wel heel voortvarend aan de omslag en illustraties van het derde boek van G. gewerkt en we zijn beiden heel heel heel tevreden! Hij kan naar de drukker!



Het was onwijs gaaf in de tipitent :) voor een poosje dan.. Oranjepop was weer geweldig!!
