Daar ben je dan

en hier ben ik. En dit stukje gaat over mij, dus dat is dan wel zo handig. Op mijn vorige website heb ik een heel eind weggeblaat over wat mij beweegt, waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe. Bij nader inzien, leek me dat een onmogelijke opgave..en dus daarom ook hier niet waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe, maar gewoon wie ik ben. Opgesomd. In feitjes teruggebracht.

Zullen we dan maar?

Ik heet dus Monique, maar dat had je vast al gezien. Ik ben geboren op 18 september 1976 en dus daarom ben ik nu 32 jaar. Ik woon alweer meer dan dertien jaar in Nijmegen en vind het er geweldig. Het is een beetje een dorp hier, als ik een hond had, zou ik iedereen die ik tegenkwam groeten tijdens het uitlaten.

Maar ik heb geen hond.(dat is ook een feit)

Ik heb wel twee konijnen. De ene is heel erg klein, die heet Luka en de andere die is wat groter (en dan doel ik vooral op de oren) en die heet Pluk. Ze hoppen hier de hele dag een beetje rond. Tenminste dat is de bedoeling, maar het lijkt erop dat ze meer houden van lafjes tegen elkaar aan liggen onder de tafel op het kattenkrabdingetje. Nou ja, ze doen ook maar.

Ik heb in Nijmegen in vijf verschillende huizen gewoond, met veel mensen, met heel veel mensen, met 1 iemand anders, toen weer met een paar mensen en sinds kort he-le-maal alleen.

Beetje saai was het wel, gelukkig wist de bovenbuurvrouw me te vinden, ik hoefde alleen maar de muziek ietsje hard aan te zetten :)

Daarna ben ik verhuisd naar - wie had dat ooit geloofd? - Arnhem om in een heel lelijk huis te gaan wonen waar ik de buurvrouw hoorde fluisteren en nu ben ik weer verhuisd en woon ik samen met B. en Sis de kat die slechts met haar boze oog naar de konijnen om wil zien.

De laatste drie uitzichten in Nijmegen: Heseveld, Centrum, Hazenkamp

en een complilatie van Arnhem:

Is dat dan alles?

Ik hoor het je al bijna zeggen. Nou nee, natuurlijk is dat niet alles, maar ik heb nogal de neiging om te verzanden in dingen die er wellicht voor een ander niet zo toe doen. Ik zal me dan alsnog proberen te houden aan de harde feiten.

Ik heb een voorliefde voor het creatief bezig zijn. Als kind vroeg ik eigenlijk vooral stiften en kleurpotloden aan de Sint, van mijn vader heb ik de liefde voor schilderen overgenomen. Het is trouwens niet alleen schilderen, maar alles wat daarbij komt kijken. Het is misschien ook zelfs nog meer dan dat. Nu ik zo aan het schrijven ben, denk ik dat ook het schilderen en het tekenen een onderdeel is van een veel grotere, alles omvattende hobby: verzamelen.

Verzamelen

Ja, dat verdient eigenlijk wel een eigen kopje. Verzamelen. Ik verzamel indrukken. Ik verzamel, ik houd vast, ik houd bij me, ik pak stevig beet (nu oppassen dat ik niet filosofisch word, het doel was toch nog steeds het opsommen van feiten). Ik verzamel woorden, karakters, de wereld, indrukken, mensen, de toekomst, het heden en het verleden. Het probleem met verzamelen is alleen, dat je niet alles kunt bewaren en dat je ook niet alles kunt krijgen. Ik kan dus van heel veel een heel klein beetje: schilderen, tegenwoordig een beetje op de cello pingelen, fotograferen, schrijven, websites maken (ja, insert die schaterlachende smiley hier maar), filosoferen, illustreren.

Wat ik wel heel goed kan, is praten en bier drinken.

Nog meer?

Hm..nog meer feitjes? Ach ja, natuurlijk ik ben 1,78m. lang, heb groene ogen en schoenmaat 39.

Tot slot nog een aantal recente zeer kunstzinnige portretten. In het Curriculum Vitae onderdeel is een wat schattigere foto van mij te vinden.